سخن بزرگان

آرتور بریوبون: کلمه خستگی مفهوم ندارد تنها در فرهنگ ذکر شده است.

 

آلفونس کار: عده ای دائم غرغر می کنند که گل سرخ خار دارد، من شکر می کنم که خارها گل دارند.

 

افلاطون: تمول و تقوی چون دو فرزند است که کفین یک ترازو باشند، یکی نمی تواند بالا رود مگر اینکه دیگری پایین رود.

 

ارسطو: عاقل آنچه را که نمی داند نمی گوید، ولی آنچه را که می گوید می داند.

 

اسکاروایلد: تجربه نامی است که که همه افراد روی اشتباهات خود می گذارند.

 

لافونتن: مردن چیزی نیست ولی فکر کنید که باید در مقابل خداوند ظاهر شوید.

 

دکات: می اندیشم، پس هستم، هستم، چون فکر می کنم، فکر می کنم ، چون شک می کنم.

 

لابرویر: فقر انسان را از بعضی چیزها، ولی خست شخص را از همه چیز محروم می کند.

 

سروانتس: آنکه شرافت خود را باخت، زیاد باخته ولی آنکه شهامت خود را باخت، پاک باخته است.

 

بلز پاسکال: تمام شأن و عظمت انسان در فکر است.

 

شاتو بریان: خوشبختی توپی است که وقتی می غلطد بدنبالش می رویم و وقتی توقف می کند به آن لگد می زنیم.

 

تولستوی: همه در فکر آنند که بشریت را اصلاح کنند ولی هیچکس در فکر آن نیست که خود را عوض کند.

 

ویکتور هوگو: بهشت دولتمندان از دوزخ فقرا پدید آمده است.

 

بیکن: پول مانند کود است، نیک است در صورتیکه پراکنده باشد.

 

دیسرائیلی: عمر آنقدر کوتاه است که نمی ارزد آدم حقیر و کوچک بماند.

 

دیل کارنگی: برای زندگی فکر کنید ولی غصه نخورید.

 

هانری پوآنکاره: در همه چیز شک کردن و به همه چیز باور داشتن دو راه حل آسان هستند که هم این و هم آن ما را از اندیشیدن معاف می داند.

 

مونتنی: روح انسانی کارساز بزرگ معجزه هاست.

 

آندره ژید: بکوش عظمت در نگاه تو باشد نه آنچه بدان می نگری.

 

آندره ژید: هر چه بالاتر می روی از نظر آنان که پرواز نمی دانند کوچکتر بنظر میرسی.

 

ناپلئون هیل: اشخاص عادی با تجربه اولین شکست دست از تلاش برمی دارند به همین دلیل است که در زندگی با انبوه اشخاص عادی و تنها با یک "ادیسون" روبرو هستیم.

 

فلورانس کدویک: برنده هیچ گاه تسلیم نمی شود و تسلیم شونده هیچ گاه برنده نمی شود.

 

آنتونی رابینز: خوش اقبالی "luck " را تلاش زیاد همراه با فکر صحیح معنی می کنم.

 

امروز نخستین روز آتیه توست.

 

بیشتر مردم  می ترسند چیزی بخواهند، و وقتی عاقبت چیزی می خواهند، به اندازه کافی اصرار نمی ورزند.این خطاست.

 

اگر می خواهی در زندگی موفق شوی، باید مطمئن باشی که حق انتخاب نداری. باید پشتت را به دیوار بچسبانی.

 

راز هر هدف این است که هم جاه طلبانه باشد، هم قابل دسترس.اما فراموش نکن که بیشتر مردم زیادی محافظه کارند: از انفجار محدودیت های ذهنی خود می هراسند.محدودیت های ذهنی خود را به نوعی عادت بدل کرده اند.عادت کرده اند به برون بروند.مجاب شده اند که زندگی فقط همین است.از رؤیا می ترسند.

 اما تکرار قواعد منفی که چنین تاثیر عظیمی بر زندگیمان دارند، می توانند به طریقی متفاوت مورد استفاده قرار گیرند. و آن همان کاری است که ما خواهیم کرد. ذهن ناهشیار،  برده یی است که می تواند ارباب ما شود، صرفاً به این دلیل که بینهایت قدرتمند است.اما کور نیز هست، و باید بیاموزی که چگونه به آن حقه بزنی.

     فکر، واژه،عمل.  فکر پیکان است؛

واژه مرکبی که فکر تو بر آن سوار است یعنی کمان و عمل همان که پیکان را رها می سازد،

یعنی کشیدن زه کمان.